مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری راهبرد توسعه 1735-2460 19 73 2023 9 10 Identifying the key factors affecting the using of futures studies in policy making شناسایی عوامل کلیدی مؤثر بر کاربست مطالعات آینده در حوزه سیاست‌گذاری 223 257 fa سحر کوثری دانشگاه تهران 2022 11 12 Sahar Kousari Abstract Policymakers should make policies for vague and uncertain futures. Considering that futurist have an important role in the policy-making process, but future- oriented research is not considered a part of policy-making. The purpose of this article is to identify the factors that improve the futures field and policy-making relationship. The identification of these factors has been done with the method of library studies and focus groups. eight factors improving the communication between the two fields of future studies and policy-making were identified, of which eight factors specifically improve the relationship between policy analysis and futures studies, which have the weak relationship; These factors include: the level of uncertainty, the type of subjective judgment towards the future, the type of policy analysis, the conditions of the policy environment towards the future, the approach of the agents towards the future, the understanding of the system in facing futures issues, the institutional conditions of openness to alternatives and time horizonis about the future. After that, the alternatives of each of these factors have been extracted to expand the vision towards the future, which can be the basis of different scenarios of supportive decision-making models in future research. rs. سیاست¬گذاران باید برای آینده¬های مبهم و نامشخص سیاست‌گذاری کنند. با توجه به اینکه پژوهشگران آینده¬پژوه نقش مهمی در فرایند سیاست‌گذاری دارند؛ اما همچنان آینده¬پژوهی جزئی از سیاست‌گذاری تلقی نمی¬شود. هدف این مقاله شناسایی عوامل بهبود¬ دهنده رابطه آینده¬پژوهی و سیاست‌گذاری است. شناسایی این عوامل با روش مطالعات کتابخانه‌ای و گروه کانونی انجام شده است. 70 عاملِ بهبود دهنده ارتباط بین دو حوزه مطالعات آینده و سیاست‌گذاری شناسایی شدند که از میان آن‌ها 8 عامل به طور مشخص بهبود دهنده ارتباط بین تحلیل سیاست و مطالعات آینده هستند که ضعیف¬ترین ارتباط را دارند؛ این عوامل عبارتند از: سطح عدم‌قطعیت، نوع نگاه و قضاوت ذهنی نسبت به آینده، نوع تحلیل سیاست، شرایط محیط سیاست‌گذاری نسبت به آینده، رویکرد بازیگران نسبت به آینده، درک سیستم در مواجهه با موضوعات آینده، شرایط نهادی بازبودن نسبت به آلترناتیوها و چشم¬انداز زمانی نسبت آینده. پس از آن بدیلهای هریک از این عوامل به¬منظور گستردگی بینش نسبت به آینده استخراج شده است که می‌تواند مبنای سناریوهای مختلف مدل‌های تصمیم‌گیری پیش‌نگرانه در پژوهش‌های آتی باشد. http://rahbord-mag.ir/fa/Article/Download/43990