مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه زمین شناسی ایران 1735-7128 19 73 2025 1 27 Stratigraphic changes of the Seymareh Member in the southwest-northeast trend in the Lurestan structural subzone, Zagros Basin تغییرات چینه‌شناسی عضو سیمره در روند جنوب غربی-شمال شرقی زیرزون ساختاری لرستان، حوضه زاگرس 79 93 fa ایوب بازوند دانشجوی دکتری چینه‌شناسی و فسیل‌شناسی، گروه حوضه‌های رسوبی و نفت، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران، عباس صادقی دانشگاه شهید بهشتی، تهران محمدحسین آدابی دانشگاه شهید بهشتی امیرمحمد جمالي دانشگاه شهید بهشتی نسرین هداوند خانی 2025 3 10 <p>In order to study and compare the stratigraphy of the Seymareh Member (Lopha Limestone Member) in a southwest-northeast trend in the Lurestan subzone, three stratigraphic sections of the Gurpi Formation containing the Seymareh Member, including the Sheikh-Makan section (Kabir-kuh Anticline), the Bagh-Gol section (Sultan Anticline), and the Siah-Darreh section (Zangul Anticline), were studied and then compared with other studied sections along the trend. The Seymareh Limestone has the greatest thickness in the southwestern areas of the Lurestan, so that in the studied sections, its maximum thickness is 43 meters and belongs to the Kabir-kuh Anticline, and then it gradually decreases in thickness towards the northeastern areas so that some of its rock units are no longer visible. This reduction in thickness reaches 8 meters in the Sultan Anticline, then less than 1 meter in the Zangul Anticline, and finally disappears. The decrease in the thickness of the Seymareh Member towards the northeast of the Lurestan is influenced by the tectonic movements of the Zagros foreland Basin, so that gradually towards the northeast of the Lurestan, with increasing depth, the sedimentation of this shallow member has decreased. The age of the Seymareh Member, based on the biozones identified at its lower and upper boundaris, is Middle Campanian in all three stratigraphic sections studied.</p> <p>به&zwnj;منظور مطالعه و مقایسه چینه&zwnj;شناسی عضو سیمره (عضو آهکی لوفا) در یک روند جنوب غربی-شمال شرقی در زیرزون لرستان، سه برش چینه&zwnj;شناسی از سازند گورپی حاوی عضو سیمره شامل برش شیخ&zwnj;مکان (تاقدیس کبیرکوه)، برش باغ&zwnj;گل (تاقدیس سلطان) و برش سیاه&zwnj;دره (تاقدیس زنگول) مورد مطالعه قرار گرفتند و سپس با سایر برش&zwnj;های مطالعه شده هم&zwnj;روند مورد مقایسه قرار گرفتند. آهک سیمره دارای بیشترین ضخامت در نواحی جنوب غربی لرستان است به&zwnj;طوری&zwnj;که در برش&zwnj;های مورد مطالعه، بیشترین ضخامت آن 43 متر و متعلق به تاقدیس کبیر&zwnj;کوه است و سپس به سمت نواحی شمال شرقی به&zwnj;تدریج از ضخامت آن کاسته می&zwnj;شود به&zwnj;طوری&zwnj;که برخی از واحدهای سنگی آن نیز دیگر قابل مشاهده نمی&zwnj;باشد. این کاهش ضخامت به 8 متر در تاقدیس سلطان، سپس به کمتر از یک متر در تاقدیس زنگول رسیده و در نهایت محو می&zwnj;شود. کاهش ضخامت عضو سیمره به سمت شمال شرق لرستان تحت تاثیر حرکات تکتونیکی حوضه فورلند زاگرس است، به&zwnj;طوری&zwnj;که به&zwnj;تدریج به سمت شمال شرق لرستان با افزایش عمق، رسوب&zwnj;گذاری این عضو کم&zwnj;عمق کاهش پیدا کرده است. سن عضو سیمره براساس زون&zwnj;های زیستی شناسایی شده در حد زیرین و بالایی آن، در هر سه برش چینه&zwnj;شناسی مورد مطالعه کامپانین میانی می&zwnj;باشد.</p> http://geology.saminatech.ir/en/Article/Download/50169