مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه نوآوری و ارزش آفرینی 2717-0454 14 27 2025 9 26 Genetic Evolutionary Algorithm in Architecture: Analyzing the Methods of Genetic Evolutionary Algorithms in the Process of Reproducing the Aesthetic Values of Architectural Design الگوریتم تکاملی ژنتیک در معماری: تحلیل روش های الگوریتم های تکاملی ژنتیک در فرآیند باز تولید ارزش های زیبایی شناختی طراحی معماری 191 208 fa سید علی یار ابراهیمی وفایی دانشگاه آزاد مهدی خاکزند دانشکده معماری و طراحی محیطی، دانشگاه علم و صنعت محمد حسن طالبیان دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه تهران محمد بهزادپور گروه معماری، واحد هشتگرد، دانشگاه آزاد اسلامی هشتگرد ایران فهیمه معتضدیان 2024 4 22 <p style="text-align: justify;">This study examines the application of the Genetic Algorithm (GA) in the architectural design process with a focus on reproducing aesthetic values such as balance, proportion, harmony, rhythm, and innovation. In today’s world, where the boundaries between art, science, and technology—especially with the advent of artificial intelligence—are increasingly converging, the use of computational tools like genetic algorithms in architectural design has become an inevitable necessity. The fundamental issue addressed in this paper is the challenge of understanding and reproducing the subjective and aesthetic components in architectural design—concepts that are typically considered intuitively and non-quantitatively in traditional design processes. However, genetic algorithms possess the capability to convert these concepts into measurable and quantifiable parameters that can be input into a computational system in the form of a fitness function. Accordingly, the paper’s hypothesis is that by properly designing chromosomes, defining an appropriate objective function, and applying genetic operators such as mutation and crossover, it is possible to generate forms that embody architectural aesthetic values. The research method is qualitative and based on content analysis. In this approach, the authors analyze seven design case studies based on genetic algorithms, examining various stages of architectural design using this algorithm. These stages include encoding forms as digital chromosomes, defining the objective function based on aesthetic criteria, executing an iterative process of generation production, selecting the best forms, and progressively improving design quality.</p> <p> این پژوهش به بررسی کاربرد الگوریتم ژنتیک (Genetic Algorithm – GA) در فرآیند طراحی معماری با تمرکز بر بازتولید ارزش&zwnj;های زیبایی&zwnj;شناختی مانند تعادل، تناسب، هماهنگی، ریتم و نوآوری می&zwnj;پردازد. در جهان امروز، که مرزهای هنر، علم و فناوری به&zwnj;ویژه با ورود هوش مصنوعی در حال هم&zwnj;گرایی&zwnj;اند، استفاده از ابزارهای محاسباتی مانند الگوریتم ژنتیک در طراحی معماری به ضرورتی اجتناب&zwnj;ناپذیر تبدیل شده است. مسئله اساسی که مقاله به آن می&zwnj;پردازد، چالش درک و بازتولید مؤلفه&zwnj;های ذهنی و زیبایی&zwnj;شناسی در طراحی معماری است؛ مفاهیمی که معمولاً در فرآیند طراحی سنتی به&zwnj;صورت شهودی و غیرکمی در نظر گرفته می&zwnj;شوند. الگوریتم ژنتیک اما این قابلیت را دارد که این مفاهیم را به پارامترهای کمی و قابل سنجش تبدیل کرده و در قالب تابع برازندگی به سیستم محاسباتی وارد کند. بر این اساس، فرضیه مقاله بر آن است که با طراحی صحیح کروموزوم&zwnj;ها، تعریف تابع هدف مناسب و به&zwnj;کارگیری عملگرهای ژنتیکی نظیر جهش و ترکیب، می&zwnj;توان فرم&zwnj;هایی خلق کرد که دارای ارزش&zwnj;های زیبایی&zwnj;شناسی معماری باشند. روش تحقیق مقاله کیفی و مبتنی بر تحلیل محتواست. در این مسیر، نویسندگان با بررسی هفت نمونه طراحی مبتنی بر الگوریتم ژنتیک، مراحل مختلف طراحی معماری با این الگوریتم را تحلیل کرده&zwnj;اند. این مراحل شامل کدگذاری فرم به صورت کروموزوم&zwnj;های دیجیتالی، تعریف تابع هدف بر اساس معیارهای زیبایی&zwnj;شناسی، اجرای فرآیند تکراری تولید نسل، انتخاب بهترین فرم&zwnj;ها و ارتقاء تدریجی کیفیت طراحی است. در این الگوریتم، فرم&zwnj;های اولیه به صورت تصادفی تولید می&zwnj;شوند و سپس با هر تکرار، فرم&zwnj;هایی که بیشترین انطباق با تابع هدف دارند، انتخاب و تولید نسل جدید را هدایت می&zwnj;کنند</p>

http://journalie.ir/en/Article/Download/50576