مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری جغرافیا (فصلنامه علمي ـ پژوهشي و بين المللي انجمن جغرافيايي ايران) 2996-2717 15 52 2019 2 1 Evaluation and Analysis of 12 District of Tehran physical resilience against earthquakes by using FANP and VIKOR ارزیابی و تحلیل میزان تاب¬¬آوری کالبدی منطقه 12 شهر تهران در برابر زلزله با استفاده از مدل FANP و ویکور 0 0 fa سعید زنگنه شهرکی دانشگاه تهران کرامت اله زیاری دانشگاه تهران محمد پوراکرمی تهران 2019 2 1 In recent years the institutions and agencies active in the field of disaster reduction activities in order to achieve a society more resilient to disasters which In the meantime earthquake due to damage large and anomalies wider society to the other events of higher priority to strengthen the resilience of communities against natural disasters. There this study in terms of purpose is applied and in terms of method is descriptive - analytical. In this study, data collection was based on library and documentary methods and for data analysis we used FANP and Vikor model is used. The results showed that 17 indicators physical resiliency can be summed up in four factors; so among other factors, accesses to basic services and physical characteristics have the greatest impact on regional physical resilience in Tehran's 12th district. By substituting the factor loadings derived from factor analysis in the process of network analysis, importance coefficiency obtained and indicators of the role of street network and building Area have most impact on the physical resilience in Tehran's 12th district. Finally, the results of VIKOR to measure the resiliency 12 District of Tehran showed that six areas in terms of the physical resilience at different levels are So that areas with the highest levels of resilience were 6 and 1, and after, respectively areas 2, 4,5 and 3 with the lowest resilience. در سال‌های اخیر نهادها و آژانس‌های فعال در زمینه کاهش سوانح، بیش‌تر فعالیت‌های خود را برای دست‌یابی به جامعه‌ای تاب آور در برابر سوانح متمرکز ساخته‌اند که در این میان زمین‌لرزه به دلیل خسارت وسیع و بی‌هنجاری‌های گسترده اجتماعی نسبت به سایر حوادث اولویت بالاتری برای تقویت تاب‌آوری جوامع در برابر سوانح طبیعی دارد. مطالعه حاضر، به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ روش توصیفی - تحلیلی انجام گرفته است. در این تحقیق برای جمع‌آوری داده‌ها از روش کتابخانه‌ای و اسنادی و برای تجزیه تحلیل داده‌ها از مدل‌های FANP و ویکور استفاده ‌شده است. نتایج نشان داد که می‌توان 17 شاخص تاب‌آوری کالبدی را در چهار عامل خلاصه کرد، به‌طوری‌که در میان عوامل، عامل دسترسی به خدمات اصلی و ویژگی‌های کالبدی بیشترین تأثیر را در تاب‌آوری کالبدی منطقه 12 شهر تهران داشتند. با جایگذاری بارهای عاملی به‌دست‌آمده از تحلیل عاملی در فرایند تحلیل شبکه ضریب اهمیت شاخص‌ها به دست آمد و شاخص‌های نقش شبکه معابر و سطح اشغال بیشترین تأثیر را بر میزان تاب‌آوری کالبدی منطقه 12 شهر تهران داشتند. درنهایت، نتایج حاصل از مدل ویکور برای سنجش میزان تاب‌آوری منطقه 12 نشان داد که نواحی شش‌گانه منطقه 12 شهر تهران از لحاظ میزان تاب‌آوری کالبدی در سطوح متفاوتی قرار دارند به‌طوری‌که نواحی 6 و 1 دارای بیشترین میزان تاب‌آوری و پس‌ازآن ها به ترتیب نواحی 2، 4،5 و 3 دارای کم‌ترین میزان تاب‌آوری بودند