مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش و فناوری محیط زیست2676-306010182026220Identifying environmentally friendly components in the fashionشناسایی مؤلفه های سازگار با محیط زیست در صنعت مدfaسید محمود طباطبایی هنزاییاستادیار گروه فرش و صنایع دستی دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران 0009000909280057سمیهشفیعی نیادانشجوی کارشناسی ارشد طراحی پارچه و لباس دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران00090009067667132025316<p style="text-align: justify;">Today, one of the important and effective components in introducing product brands and customer purchasing enthusiasm is explaining the product's environmental compatibility in its presentation and introduction, because environmental problems are one of the concerns and challenges of government officials and concerned stakeholders all areas. The clothing production industry with a fashion approach has also created many environmental challenges in this regard, so the aim of this research is to identify environmentally friendly components in the fashion industry. First, by reviewing the existing research records on the sustainable fashion industry in Iran and the world, the main components of environmentally friendly fashion and the items related to each component were identified using the method of deductive content analysis, and then a final questionnaire was prepared. The questionnaire was completed by 110 clothing fashion experts in the statistical population of Isfahan province. Subsequently, semi-structured interviews were conducted with 7 activists in this field to assess the feasibility of establishing sustainable fashion in Iran. The results showed that variables related to raw materials used, production process, and product storage and consumption have a significant impact on determining the components of environmentally friendly fashion. It was also found that the current state of the sustainable fashion industry in Iran has weaknesses and shortcomings in terms of recycling and packaging cycles. In addition, the main categories of cultural infrastructure, legal requirements, economic infrastructure, technological infrastructure, and process engineering are considered and effective for implementing the fashion industry in the context of Iranian society.</p><p style="text-align: justify;"> امروزه، يكي از مولف‌هاي مهم و تاثيرگذار در معرفي برندهاي محصولات و اشتياق خريد مشتريان، تبيين زيست سازگاري محصول در ارائه و معرفي آن مي‌باشد، زيراكه مشكلات محیط زیستی يكي از دغدغه‌ها و چالش‌هاي دولتمردان و دست اندركاران دلسوز در سطح جهاني است. صنعت توليد پوشاك با رويكرد مد نيز در اين راستا چالش‌هاي محیط زیستی بسیاری را ايجاد كرده است لذا، هدف اين پژوهش شناسایی مؤلفه‌­های سازگار با محیط زیست در صنعت مد بود. ابتدا با استفاده از مرور سوابق تحقيقات موجود پیرامون صنعت مد پایدار در ایران و جهان، مؤلفه­‌های اصلی مد سازگار با محیط زیست و گویه‌­های مربوط به هر مؤلفه، به روش تحلیل محتوای قیاسی مشخص و سپس پرسشنامه نهایی تنظيم شد. پرسشنامه توسط 110 نفر از متخصصين مد پوشاك در جامعه آماری استان اصفهان تكميل گرديد. همچنین در ادامه برای تحلیل امکان­سنجی استقرار مد پایدار در ایران، مصاحبه نیمه‌­ساختاري با 7 تن از فعالان این حوزه نيز انجام شد. نتایج نشان داد که متغيرهاي مربوط به مواد اوليه مصرفي و شيوه فرايند توليد، و نگهداري و مصرف محصول، تاثير معني داري در تعيين مولفه‌هاي مد سازگار با محيط زيست دارند. به علاوه مشخص شد كه وضعیت موجود صنعت مد پایدار در ایران در موارد مربوط به چرخه بازیافت و بسته‌بندی دارای ضعف و کاستی‌هايي است. علاوه براين، مقوله‌هاي اصلی زیرساخت فرهنگی، الزامات قانونی، زیربنای اقتصادی، زیرساخت فناوری و مهندسی فرایند، برای اجرای صنعت مد در بستر جامعه ایرانی مدنظر و اثرگذار هستند.</p>http://journal.eri.acecr.ir/fa/Article/Download/49698مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش و فناوری محیط زیست2676-306010182026220Recycling of Ck45 Steel Chips by Spark Plasma Sintering: Comparison with Conventional Machining and Environmental Assessmentبازیافت براده های فولاد Ck45 با سینترینگ پلاسمای جرقه ای : مقایسه با ماشینکاری سنتی و ارزیابی محیط زیستیfa سیدمحمدرضاسده ئیدانشجو ی دکتری ، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانزهراملکیدانشکده مهندسی، گروه مهندسی صنایع، مجتمع آموزش عالی گناباد، گناباد، ایرانفاطمهنوروزی پالنگانیدانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران احمدرضارستگاردانشجوی کارشناسی، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایرانمحمدخاکپورمجتمع ماشین سازی فدک، گناباد، ایران2025517<p style="text-align: justify;">Sustainable approaches to material recycling are crucial for reducing the environmental footprint of manufacturing processes. In this study, machining chips are utilized as a valuable resource for recycling, thereby enabling both waste reduction and the development of more cost-effective and environmentally sustainable production processes. Through this method, powder production for advanced manufacturing techniques such as Spark Plasma Sintering (SPS) is proposed as an efficient and environmentally sustainable alternative to conventional machining methods. In this research, a closed-loop recycling process was established using CK45 steel, where machining chips were successfully converted into powder feedstock and consolidated into bulk specimens. These specimens were subjected to hardness testing and X-ray diffraction (XRD) analysis. The results demonstrate that this method not only enhances mechanical properties, including an increase of approximately 30 hardness units, but also provides measurable environmental advantages compared to traditional machining. The application of Spark Plasma Sintering facilitates the fabrication of components with advanced performance characteristics while reducing material waste and associated environmental risks. These findings provide a new perspective for critical industries, such as aerospace and automotive, where environmental impact reduction and efficiency enhancement are achieved in parallel with the advancement of sustainable technologies.</p><p style="text-align: justify;">رویکردهای پایدار در بازیافت مواد، کلیدی برای کاهش اثرات زیست‌ محیطی فرایندهای تولید به شمار می‌آیند. در این پژوهش، از براده‌های تولید شده در ماشینکاری به عنوان منبعی ارزشمند برای بازیافت استفاده شده است، که نه تنها کاهش پسماند، بلکه دستیابی به فرایندهای تولید مقرون ‌به ‌صرفه‌تر و سازگار با محیط زیست را ممکن می‌سازد. از این طریق، تولید پودر برای روش‌های نوین ساخت مانند سینترینگ پلاسمای جرقه‌ای به عنوان جایگزینی کارآمد و دوستدار محیط زیست برای روش‌های سنتی ماشینکاری معرفی شده است. در این تحقیق با استفاده از فولاد CK45 ، چرخه‌ای بسته برای بازیافت مواد ایجاد شده است، که در آن براده‌های ماشینکاری مجدداً به نمونه‌ای بالک تبدیل و قطعات تحت آزمون‌های، سختی‌سنجی و تحلیل XRD قرار گرفته‌اند. نتایج نشان می‌دهد که روش مبتنی بر بازیافت و متالورژی پودر نه تنها خواص مکانیکی برجسته‌ای نظیر افزایش 30 واحدی سختی را ارائه می‌دهند بلکه نسبت به ماشینکاری سنتی، ضمن کاهش مخاطرات محیط زیستی ، امکان تولید قطعاتی با ویژگی‌های پیشرفته را فراهم می‌آورد. این دستاوردها چشم‌اندازی جدید برای صنایع حساسی، مانند هوافضا و خودرو ارائه می‌دهد، که در آن کاهش اثرات محیط زیستی و افزایش کارایی، همگام با توسعه فناوری‌های پایدار محقق می‌شود.</p>http://journal.eri.acecr.ir/fa/Article/Download/50239مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش و فناوری محیط زیست2676-306010182026220Wastewater Treatment of Petrochemical Industry Using Zero Liquid Discharge (ZLD) Systems: Advantages, Challenges, and Solutionsتصفیه پسابهای صنایع پتروشیمی با استفاده از سیستم تخلیه مایع صفر (ZLD): مزایا، چالشها و راهکارهاfa رضا فاطمی نیاشرکت مدیریت توسعه صنایع پتروشیمی2025520<p style="text-align: justify;">Due to the global water crisis, the treatment and reuse of industrial wastewater, particularly in water-intensive industries such as petrochemicals, has become a key strategy for sustainable water resource management. In recent years, growing awareness of water scarcity and water pollution, together with environmental regulatory requirements and the high costs associated with wastewater disposal, has led to increased attention toward Zero Liquid Discharge (ZLD) technology. This article introduces ZLD systems and examines their applications across various processes and operations in the petrochemical industry. Furthermore, the advantages, challenges, and proposed solutions for managing existing challenges are discussed. The study also reviews process and technological development trends, market demand for ZLD systems, and their anticipated growth prospects</p><p style="text-align: justify;">با توجه به بحران جهانی آب، تصفیه و باز استفاده از پساب‌های صنعتی به‌ویژه در صنایع آب ‌بر مانند پتروشیمی، راهبردی کلیدی در مدیریت پایدار منابع آب به‌شمار می‌رود. در سال‌های اخیر، افزایش آگاهی نسبت به بحران کم‌آبی و آلودگی منابع آبی، همراه با الزامات قانونی محیط زیستی و هزینه‌های بالای دفع پساب، توجه گسترده‌ای را به فناوری تخلیه مایع صفر (Zero Liquid Discharge - ZLD) جلب کرده است. در این مقاله، ضمن معرفی سیستم ZLD و قابلیت‌های استفاده آن در طی فرآیندها و عملیات‌های مختلف صنایع پتروشیمی، مزایا، چالش‌ها و راهکارهای برای مدیریت چالش‌های موجود و نیز چشم‌انداز توسعه فرایندی و فناورانه و تقاضای بازار برای سیستم‌های ZLD و رشد مورد انتظار آن‌ها مورد بررسی قرار گرفته است.</p>http://journal.eri.acecr.ir/fa/Article/Download/50326مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش و فناوری محیط زیست2676-306010182026220The Role of Oil Rent in the Impact of Green Policies on Environmental Health in Iranنقش رانت نفت در زمینه اثرگذاری سیاستهای سبز بر سلامت محیطزیست در ایرانfaابوالقاسمگل خنداندانشآموخته دکتری اقتصاد بخش عمومی دانشگاه لرستانعلیرستمیدانشجوی کارشناسیارشد علوم و مهندسی محیطزیست دانشگاه تهرانکوثرعلی بیگی بنیدانشجوی کارشناسیارشد علوم و مهندسی محیطزیست دانشگاه تهران2025710<p style="text-align: justify;">Oil rents can contribute to improving environmental quality and sustainability through investment in green technologies and clean energy. Conversely, dependence on oil resources may weaken the positive impact of green technologies and clean energy on environmental quality by undermining institutional quality and good governance. Accordingly, this study investigates the effects of green management measures and policies (including green technologies and clean energy), oil rent, and their interaction on the Environmental Load Capacity Factor (LCF) in Iran, calculated as the ratio of ecosystem biocapacity (supply side) to ecological footprint (demand side), over the period 1990–2022. To this end, a novel Fourier bootstrap ARDL (F-ARDL) approach is employed. The results indicate that the long-run effects of green management measures and policies and oil rent on LCF are positive and negative, respectively, as expected. The interaction effect between green management measures and policies and oil rent on LCF is negative, suggesting that oil rent weakens the beneficial impact of green technologies and clean energy on environmental quality and thereby supports the resource curse hypothesis over the study period. Furthermore, economic growth and urbanization exert a negative and statistically significant effect on LCF, confirming the pollution halo hypothesis. Accordingly, it is recommended that appropriate policies be formulated and implemented to reduce dependence on oil revenues and allocate a portion of oil revenues to investment in suitable and environmentally friendly technologies through the establishment of green funds</p><p style="text-align: justify;">رانت نفت می‌تواند از طریق سرمایه‌گذاری در فناوری‌های سبز و انرژی پاک به افزایش کیفیت و پایداری محیط‌زیست کمک ‌کند. در مقابل، ممکن است که وابستگی به منابع نفتی با تضعیف کیفیت نهادی و حکمرانی خوب، اثر مطلوب فناوری‌های سبز و انرژی پاک را بر کیفیت محیط‌زیست کاهش دهد. بر این اساس در پژوهش حاضر به بررسی اثر اقدامات و سیاست‌های مدیریت سبز (شامل فناوری‌های سبز و انرژی پاک)، رانت نفت و اثر تعاملی این دو متغیر بر ضریب ظرفیت بار محیط‌زیست در ایران که با تقسیم ظرفیت زیستی اکوسیستم (سمت عرضه) بر ردپای بوم‌شناختی (سمت تقاضا) محاسبه می‌شود، طی سال‌های 2022-1990 پرداخته شده است. به این ‌منظور از رویکرد نوین خودرگرسیون با وقفه‌های توزیعی فوریه (F-ARDL) مبتنی‌بر بازنمونه‌گیری استفاده شده است. نتایج نشان می‌دهد که تأثیر بلندمدت اقدامات و سیاست‌های مدیریت سبز و رانت نفت بر ضریب ظرفیت بار، مطابق انتظار به‌ترتیب مثبت و منفی است. اثر تعاملی اقدامات و سیاست‌های مدیریت سبز و رانت نفت بر ضریب ظرفیت بار، منفی است که نشان می‌دهد رانت نفت منجر به تضعیف اثر مطلوب فناوری‌های سبز و انرژی پاک بر کیفیت محیط‌زیست می‌شود و فرضیه نفرین منابع طی دوره مورد بررسی را تأیید می‌کند. بر اساس سایر نتایج، رشد اقتصادی و شهرنشینی، اثر منفی و معنی‌دار بر ضریب ظرفیت بار داشته‌اند و فرضیه هاله آلودگی نیز تأیید می‌شود. بر این اساس تدوین و اعمال سیاست‌های لازم به منظور کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی و اختصاص بخشی از درآمدهای حاصل از فروش نفت به سرمایه‏‌گذاری در تکنولوژی‏های مناسب و سازگار با محیط‌زیست از طریق ایجاد صندوق‌های سبز، پیشنهاد می‌شود.</p>http://journal.eri.acecr.ir/fa/Article/Download/50786مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش و فناوری محیط زیست2676-306010182026220Evaluation of Watershed Management Conservation operations in Reducing Erosion and Sedimentation in the Alanza Watershed Using the MPSIAC Modelارزیابی اقدامات حفاظتی آبخیزداری در کاهش فرسایش و رسوبگذاری حوضه آلنزه با استفاده از مدل MPSIAC faمکرم روانبخش سنگجوییعضو هیات علمی پژوهشکده محیط زیست جهاد دانشگاهیمائدهقربان پوردانش آموخته دکتري علوم و مهندسی مرتع، دانشگاه علوم کشاورزي و منابع طبیعی ساري، مازندرانآرمان انارکیدانش¬آموخته کارشنارسی ارشد علوم و مهندسي مرتع، دانشگاه تهران2025826<p style="text-align: left;">Erosion and sedimentation pose major challenges to water and soil resource management, exerting detrimental impacts on ecosystems. Human societal development and increased anthropogenic activities have caused land degradation and altered land use patterns, consequently intensifying erosion and sedimentation. Assessing the impact of watershed rehabilitation operations on reducing soil erosion and sediment yield is essential to evaluate their effectiveness and inform optimal implementation strategies. This study evaluated implemented watershed conservation operations and their effects on erosion and sedimentation rates in the Alanza watershed from 2016 to 2023, comparing post-implementation conditions with pre-project baselines using the empirical MPSIAC model. Results indicate that conservation and rehabilitation operations reduced the sediment delivery ratio from 114 to 101 (11.4% decrease) and lowered the specific sediment yield per unit area across the watershed from 3009 m³/year to 1587 m³/year (47% reduction) before and after implementation, respectively. Overall, findings demonstrate that integrated biological and mechanical measures in the Alanza watershed can serve as an optimal strategy for sedimentation mitigation. However, sustaining these outcomes requires full and precise execution of the regional management plan, including: optimal budget allocation for unimplemented mechanical operations in designated areas, expansion of biological interventions (e.g., reseeding and rangeland exclosure), stakeholder education and local community engagement, reduced livestock grazing pressure, and continuous monitoring of erosion-sedimentation dynamics.</p><p style="text-align: justify;">فرسایش و رسوب‌گذاری از چالش‌های اصلی مدیریت منابع آب و خاک هستند که تأثیرات مخربی بر اکوسیستم‌ها دارند. توسعه جوامع انسانی و افزایش فعالیت‌های بشر موجب تخریب و تغییر کاربری اراضی و درنتیجه افزایش میزان فرسایش و رسوب شده است. ارزیابی تأثیر اقدامات احیایی آبخیزداری را بر کاهش فرسایش خاک و تولید رسوب به‌منظور ارزیابی اثرات آن‌ها و تصمیم‌گیری صحیح در اجرای بهینه این طرح‌ها ضروری است. هدف تحقیق حاضر، ارزیابی اقدامات حفاظتی آبخیزداری اجرا شده و تأثیر آن­ها بر میزان فرسایش و رسوب حوضه آبخیز آلنزه طی سال‌های 1395 تا 1402 و مقایسه آن با شرایط قبل از اجرای این طرح‌ها به کمک مدل تجربی امپسیاک (MPSIAC) بود. نتایج نشان داد که اقدامات حفاظتی و احیایی انجام‌شده سبب شده است که میزان ضریب رسوب‌دهی از 114 به 101 (کاهش 4/11%) و مقدار رسوب ویژه در واحد سطح برای کل حوضه از حدود 3009 مترمکعب در سال به 1587 مترمکعب در سال (47%) به ترتیب قبل و بعد از اجرای اقدامات احیایی کاهش یابد. نتایج این پژوهش نشان داد که ترکیب اقدامات بیولوژیکی و مکانیکی در مدیریت حوضه آلنزه می‌تواند به‌طور مؤثری فرآیند رسوب‌گذاری را کاهش دهد و به‌عنوان الگویی برای مدیریت تلفیقی آبخیزهای مشابه مطرح شود. با این وجود، تداوم اثربخشی این اقدامات منوط به اجرای نظام‌مند برنامه مدیریت جامع است که شامل تخصیص هدفمند بودجه به پروژه‌های مکانیکی نیمه‌تمام، توسعه طرح‌های بیولوژیکی نظیر بذرپاشی و قرق مراتع، ارتقای آگاهی و مشارکت جوامع محلی، مدیریت فشار دام و استقرار سامانه‌های پایش مستمر فرسایش و رسوب می‌باشد.</p>http://journal.eri.acecr.ir/fa/Article/Download/51266مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش و فناوری محیط زیست2676-306010182026220Evaluation of the application of time series regression in modeling the relationship between traffic and air pollutants in Mashhadارزیابی کاربرد رگرسیون سری زمانی در مدلسازی ارتباط بین ترافیک و آلایندههای هوای مشهدfa امیر حیدریدانشجوی کارشناسی ارشد آلودگی محیط زیست، گروه علوم محیط زیست، موسسه آموزش عالی خردگرایان مطهر، مشهد، ایران میترا محمدیاستادیار و رئیس گروه علوم محیط زیست، گروه علوم محیط زیست، موسسه آموزش عالی خردگرایان مطهر، مشهد، ایران0000000229257286رضا اسماعیلیمعاونت خدمات شهری شهرداری مشهد، مرکز پایش آلاینده های زیست محیطی ، مشهد، ایرانزینبخرم دلکارشناسی مهندسی منابع طبیعی- آلودگی های محیطی، گروه علوم محیط زیست، موسسه آموزش عالی خردگرایان مطهر، مشهد، ایران 202522<p style="text-align: left;">The aim of this study was to evaluate the application of time series regression in modeling the relationship between traffic at the Emamiyeh, Karimi, Khaghani, Chaman, and Khayyam intersections and the concentrations of CO, NO₂, SO₂, PM₂.₅, and PM₁₀ in Mashhad during 2017. For this purpose, after collecting traffic data and air pollutant concentrations, the relationships between these parameters were analyzed using the ARIMA (0,1,1) time series model. The results indicated that the use of time series regression provided a good model fit and high predictive performance for the dependent variables due to the strong correlation coefficients. The relationship between traffic and the concentrations of NO₂, SO₂, and PM₁₀ was significant at the 0.05 level in all studied stations, while for CO and PM₂.₅, the relationships were not significant only at the Khayyam and Khaghani stations, respectively. The greatest impact of traffic on CO, NO₂, and SO₂ concentrations was observed at the Emamiyeh station, such that each unit increase in traffic resulted in increases of 0.335, 0.878, and 0.487 units in these pollutants, respectively, during 2017. The highest influence on PM₂.₅ and PM₁₀ levels occurred at the Chaman and Khaghani stations, where each unit increase in traffic led to increases of 0.375 and 0.385 units in the concentrations of these pollutants, respectively. Overall, the findings showed that the concentrations of all air pollutants increased with rising vehicle traffic.</p><p style="text-align: justify;">هدف از این مطالعه، ارزیابی کاربرد رگرسیون سری زمانی در مدلسازی ارتباط میان ترافیک در تقاطع های امامیه، کریمی، خاقانی، چمن و خیام با غلظت آلاینده های PM10, PM2.5, SO2, NO2,CO بود. بدین منظور، پس از اخذ داده‌های ترافیکی و غلظت آلاینده‌های هوا، ارتباط بین پارامترهای مذکور توسط مدل سری زمانی (0,1,1) ARIMA مورد آنالیز قرار گرفت. بررسی کاربرد رگرسیون سری زمانی نشان‌دهنده برازش مناسب و کارایی بالای مدل در پیش‌بینی متغیر وابسته به دلیل بزرگ بودن ضریب همبستگی است. رابطه بین ترافیک و غلظت آلاینده‌های NO2، SO2 و PM10 در تمام ایستگاه‌های مورد مطالعه در سطح 0/05 معنی‌دار بوده و در مورد آلاینده CO و PM2.5 به ترتیب فقط در ایستگاه‌های خیام و خاقانی معنی‌دار نبوده است. ایستگاه چمن و خاقانی معنی‌دار بود و با افزایش هر یک واحد به ترافیک، به میزان 0/375 واحد در ایستگاه چمن و میزان 0/385 واحد در ایستگاه خاقانی به غلظت آلاینده‌های مذکور در سال 1396 افزوده می‌شود. همچنین، مشخص شد که غلظت تمامی آلاینده‌ها با بالا رفتن میزان تردد خودرو، افزایش می‌یابد.</p>http://journal.eri.acecr.ir/fa/Article/Download/49376